تخصیص بهینه دارایی چیست و از چه راه هایی قابل دسترسی است؟

تخصیص بهینه دارایی

تخصیص بهینه دارایی یک استراتژی سرمایه گذاری است؛ که به ایجاد تعادل بین ریسک و پاداش بر اساس اهداف فردی، تحمل ریسک و افق سرمایه گذاری فرد، می پردازد. سه طبقه اصلی دارایی شامل: سهام، درآمد های ثابت، وجه نقد و معادل های آن، هرکدام دارای سطوح مختلف سود و بازده می باشند. پس هر کدام در طول زمان نیز رفتار متفاوتی از خود نشان می دهند.

چرا تخصیص بهینه دارایی مهم است؟

 فرمول ساده‌ای وجود ندارد که بتواند تخصیص بهینه دارایی مناسب را برای هر فرد پیدا کند. با این حال، اجماع میان اکثرمتخصصان مالی این است؛ که تخصیص دارایی یکی از مهم ‌ترین تصمیماتی است که سرمایه گذاران می گیرند. به بیانی دیگر انتخاب اوراق بهادار فردی وابسته به شیوه ای است که دارایی ها به سهام، اوراق قرضه، وجوه نقد و معادل آن اختصاص پیدا می کند و در نهایت تایین کننده اصلی نتایج سرمایه گذاری شما خواهد بود.

سرمایه گذاران ممکن است از تخصیص دارایی ها برای اهداف مختلف استفاده کنند. برای مثال، کسی که برای یک اتومبیل جدید درسال آینده پس ‌اندازمی ‌کند، ممکن است بودجه خرید ماشینش را در ترکیبی بسیار محافظه کارانه از پول نقد، گواهی سپرده و اوراق ‌قرضه کوتاه ‌مدت سرمایه ‌گذاری کند. یک فرد دیگر برای بازنشستگی که ممکن است چند دهه طول بکشد، معمولاً بیشتر حساب بازنشستگی خود را در سهام سرمایه ‌گذاری می‌ کند، چون زمان زیادی برای بیرون راندن نوسانات کوتاه‌ مدت بازار دارد. تحمل ریسک یک عامل کلیدی نیز دارد. شخصی که با سرمایه‌ گذاری در سهام راحت نیست؛ ممکن است با وجود یک افق زمانی طولانی، پول خود را در یک تخصیص محافظه کارانه تر قرار دهد.

تخصیص دارایی مبتنی بر سن

به طور کلی، سرمایه گذاری در بخش سهام برای دوره های ۵ ساله یا بیشتر توصیه می شود. حساب های بانکی و وجوه نقد برای اهداف کمتر از یک سال در نظر گرفته می شوند. اوراق قرضه در جایی بین این دو قرار می گیرد. در گذشته مشاوران مالی توصیه می کردند تا سن سرمایه گذاران را از ۱۰۰ کم کنند؛ تا مشخص شود که چه مقدار باید در سهام سرمایه گذاری کنند. بطور مثال یک فرد ۴۰ ساله باید ۶۰% دارایی اش را در سهام سرمایه گذاری کند. با افزایش سن امید به زندگی این قانون، کم کردن سن از ۱۱۰ یا ۱۲۰ را توصیه می کند. هر چقدر که فرد به سن بازنشستگی نزدیکتر می شود؛ سبد سرمایه گذاری باید به سمت تخصیص محافظه کارانه تر دارایی حرکت کند تا بتوان از منابع و دارایی هایی که تا کنون انباشته شده محافظت نمود.

تخصیص دارایی از طریق صندوق های چرخه زندگی (life cycle funds)

در کشور های توسعه یافته صندوق های سرمایه گذاری مشترکی با عنوان صندوق چرخه زندگی یا تاریخ -هدف (target- date) وجود دارند. دراین صندوق ها تلاش می شود تا برای سرمایه گذاران یک سبد با ساختاری متناسب با سن، میزان ریسک پذیری و اهداف سرمایه گذاری با طبقه بندی مناسب دارایی های سرمایه گذار، فراهم کنند. هر چند این روش منتقدانی نیز دارد. آنها معتقد اند که نمی توان برای تخصیص دارایی های سبد سرمایه گذار، به یک راه حل واحد و استاندار رسید، چرا که هر یک از سرمایه گذراران نیازمند راه حل انفرادی و مخصوص به خود است.

صندوق بازنشستگی ونگارد ۲۰۳۰

صندوق بازنشستگی ونگارد ۲۰۳۰ ، یک نمونه روشن از صندوق های تاریخ – هدف است. این صندوق در سال ۲۰۱۸ با یک افق ۱۲ ساله تا رسیدن سهام داران به سن بازنشستگی تاسیس شد. ترکیب تخصیص سرمایه در این صندوق به صورت ۷۱% سهام و ۲۹% اوراق قرضه بود. با نزدیک شدن به سال ۲۰۳۰ این صندوق شیوه تخصیصی محافظه کارانه ۵۰-۵۰ را برای سهام داران خود در نظر خواهد گرفت؛ که این موضوع بازتاب دهنده ی نیاز مبرم به حفظ سرمایه بیشتر و ریسک کمتر است. به همین صورت نیز در سالهایی مابعد، این صندوق به سمت ترکیب ۶۷% اوراق قرضه و ۳۳ % سهام حرکت خواهد کرد.

ژوئن 25, 2019

۰ پاسخ در "تخصیص بهینه دارایی چیست و از چه راه هایی قابل دسترسی است؟"

ارسال یک پیغام

کلیه حقوق این سایت متعلق به گروه نرم افزاری بامداد می باشد. آدرس: تهران، سهروردی شمالی، بالاتر از بهشتی پلاک 541 تلفن: 88522294-88522416